تریامسینولون در درمان ضایعات پوستی

0
4222
تریامسینولون

تریامسینولون یک ترکیب گلوکوکورتیکوئید صناعی است که به دلیل آثار ضدالتهابی که دارد در بیماریهای مختلفی مانند مشکلات پوستی، بیماریهای تنفسی، بیماریهای رماتیسمی و مشکلات ایمنی استفاده می‌شود.

تریامسینولون

راه های استفاده از تریامسینولون شامل : مصرف خوراکی، تزریقی داخل مفصلی، تزریق عضلانی، تزریق داخل پوستی  و مصرف موضعی به صورت محلول، پماد و کرم میباشد.

آنچه در پزشکی زیبایی یا استتیک از این دارو برای همکاران مهم است نحوه رقیق سازی و تزریق و میزان مصرفی این داروست که در موارد مختلف  باید مورد توجه باشد.

در این مقاله منظور از تریامسینولون نوع تزریقی آن بوده و به شرح انواع استفاده از این دارو و نحوه رقیق سازی و میزان مصرف آن میپردازیم.

موارد مصرف

این دارو برای تجویز داخل ضایعه انواع مشکلاتی مثل آلوپسی آره آتا، لوپوس اریتماتوز، کلوئید و نکروبیوز لیپوییدیکا دیابتیکوم استفاده میشود. همچنین این فرمولاسیون میتواند برای ضایعات التهابی موضعی مثل گرانولوما آنولار، لیکن پلان، لیکن سیمپلکس مزمن و پلاک پسوریاتیک استفاده شود.

آلوپسی آره آتا

آلوپسی آره آتا نوعی از ریزش مو است که طبق گزارش ها در حدود ۱٫۷ درصد از جمعیت در دوره ای از زندگی هر فرد رخ می دهد. ظاهراً آلوپسی آره آتا هنگامی آغاز می شود که سیستم ایمنی بدن فرد به فولیکول های مو روی پوست سر یا بدن حمله کند و در نتیجه ریزش مو از تکه های منفرد روی پوست سر (نوع پچ آلوپسی آره آتا) تا ریزش تمام موهای روی پوست سر و بدن (alopecia universalis) تظاهر خواهد داشت. در حال حاضر، گزینه های درمانی محدودی برای آلوپسی آره آتا وجود دارد که یکی از موثر ترین آنها تزریق تریامسینولون است.

ریزش موی سکه ای با مسائل آلرژیک، مشکلات ایمنی و ژنتیک در ارتباط است.

تاثیر مشکلات روحی و عاطفی گرچه در آن موثر است اما بیش از حد به آن اهمیت داده شده است ولی در مقالات علمی این مسئله مورد تائید همه محققین قرار نگرفته است.

درمان موثر تزریق کورتون در این ضایعات سالهاست که مورد استفاده قرار گرفته و تاثیر مثبت و موثر آن موجب بهبودی این ضایعه و خشنودی بیمار میگردد.

تریامسینولون

باید بدانیم که استروئیدها با حلالیت کم به علت  جذب آهسته آنها از محل تزریق ارجح میباشند و حداکثر تاثیر موضعی را با حداقل اثر سیستمیک ایجاد می کنند. سرکوب سیستم ایمنی مکانیسم اصلی استفاده از این داروهاست. کورتونها حمله ایمنی به واسطه سلولهای T به فولیکول مو را سرکوب می کنند. کورتونهای قابل استفاده شامل تریامسینولون استونید، تریامسینولون هگزاستوناید و هیدروکورتیزون استات است. تریامسینولون استونید محصول ترجیحی داخل ضایعات پوستی است زیرا نسبت به تریامسینولون هگزاستونید اثر آتروژنیک کمتری را دارا بوده بنابر این آتروفی پوستی بعد از تزرق کمتر خواهد بود. هیدروکورتیزون استات هم به خاطر جذب بالاتر و تاثیر سیستمیک کمتر استفاده میشود.

استفاده در اسکارهای کلوئیدی

کلوئیدها زخم های پاتولوژیک هستند که بعنوان ضایعات گره ای ایجاد شده فراتر از ناحیه آسیب دیده گسترش میابند و بطور خود به خود برگشت نکرده و اغلب با گذشت زمان به رشد خود ادامه می دهند.

نحوه تزریق در کلوئید

شیوع کلوئید در تیپ پوستهای تیره بسیار زیاد است و میزان بروز آن در جمعیت اسپانیایی و آفریقایی-آمریکایی حدود ۵ تا ۱۶ درصد است. مناطق شایع تشکیل کلوئید  در بدن شامل سینه، شانه، گوش ها و قسمت تحتانی پشت هستند. علائم اولیه اغلب شامل خارش و درد است. برخلاف زخم هایپرتروفیک، کلوئید ها با گذشت زمان بهبود نمی یابند و معمولاً به دنبال برداشتن جراحی عود می کنند. ضایعات بزرگ کلوئیدی ممکن است منجر به بدشکلی ظاهری و اختلال عملکردی شود ، بنابراین بر کیفیت زندگی فرد تأثیر می گذارند. فرآیند ترمیم زخم غیر طبیعی تشکیل کلوئید، ناشی از ایراد در مکانیسم های کنترل تکثیر سلولی و ترمیم بافت های خود تنظیم کننده آن است. اگرچه چندین درمان در مقالات مختلف برای آنها ذکر شده است اما هیچ درمانی مؤثر و مورد توافق متخصصان این زمینه تا به امروز پیدا نشده است. متداول ترین روش تزریق کورتیکواستروئید داخل ضایعه به تنهایی یا همراه با سایر روشهای درمانی است. برای این مسئله از تریامسینولون هگزاستنوئید استفاده میشود که تاثیر آتروژنیک قابل توجهی دارد.

نحوه مصرف

پانل مشاوره بین المللی در مورد مدیریت اسکار استفاده از تزریقهای استروئیدی در داخل بدن را برای درمان کلوئیدها و زخم هایپرتروفیک توصیه می کند. باید دانست که اولا تریامسینولون با مهار لکوسیتها و مهاجرت مونوسیت ها و فاگوسیتوز التهاب را سرکوب می کنند. دوما این دارو تنگ کننده عروقی بوده، بنابراین باعث کاهش اکسیژن و مواد مغذی به بستر زخم می شوند. کند شدن روند Re-epithelialization و جلوگیری از تشکیل کلاژن جدید هم از جمله تاثیرات این دارو میباشد. علاوه بر این، دارو ممکن است مهار کننده های پروتئاز پلاسما را کاهش دهد، بنابراین به کلاژناز اجازه می دهد کلاژن را تخریب کند.

TAC همچنین باعث کاهش چشمگیر سطح آلفا-۱-آنتی تریپسین و آلفا ۲-ماکروگلوبولین می شود که در بافت کلوئیدی تمایل دارند بعنوان مهار کننده های طبیعی کلاژناز در پوست اثر کنند.

تریامسینولون در اسکارکلوئید  تائیدیه FDA را دارد و به طرز گسترده توسط متخصصین پوست و جراحان پلاستیک استفاده میشود.

میزان مصرف و نحوه رقیق سازی تریامسینولون

  • استفاده در آلوپسیا آره آتا

ویالها یا آمپول های تریامسینولون محلولهای ۱۰ و ۲۰ و ۴۰ میلیگرمی دارند که در بازار دارویی ایران اکثرا آمپولهای ۴۰ میلیگرمی یافت میشود که نوع مرغوب اما کمیاب آن تریام هگزال است.

تریامسینولون

برای هر سانتیمتر مربع از ضایعه در آلوپسی آره آتا مقدار مورد استفاده دو ونیم تا ۵ میلیگرم تریامسینولون بصورت داخل درم مورد استفاده قرار میگیرد.

ویالهای و یا محلولهای تریامسینولون ۴۰ میلی گرمی هستند . ابتدا میزان مورد نیاز را بر اساس سطح مربع ضایعه تخمین میزنیم . مثلا ضایع ای با ۲ سانتیمتر مربع وسعت نیاز به حداکثر ده میلیگرم از دارو دارد پس حداکثر یک چهارم از ویال مورد نیاز است. این مقدار را در سرنگ انسولین یک سی سی کشیده و تا یک میلی لیتر با آب مقطر یا نرمال سالین رقیق میکنیم

یک سی سی از محلول حاوی ده میلیگرم تریامسینولون بوده و از نظر کفایت برای دو سانتیمتر مربع تزریق کافیست.

متخصصین پوست برای راحتی کار در تزریق درمانی آلوپسی آره آتا هر ده میلیگرم تریامسینولون را در یک سی سی آب مقطر یا نرمال سالین حل کرده برای دو سانتیمتر مربع از ضایعه استفاده میکنند.

استفاده از لیدوکایین

استفاده از لیدوکایین برای بی حسی مورد قبول همه درماتولوژیست ها نبوده اما استفاده از آن کنترا اندیکاسیونی ندارد. ادعا میشود تزریق لیدوکائین به همراه تریامسینولون احتمال ایجاد آتروفی پوستی ناشی از کورتون را بیشتر میکند.

سرنگ مورد استفاده ۱ میلی و نیدل سایز ۳۰ با طول ۴تا ۶ میلیمتر درین نوع تزریق راحتی و تاثیر بهتری به همراه دارد

  • استفاده در اسکار هیپرتروفیک و کلوئید

مقدار مصرف تریامسینولون در این ضایعات بین ۲۰ تا ۴۰ میلیگرم به ازای سانتیمتر مربع از ضایعه است.

پس محلول از ۵۰ درصد رقیق تا حتی تزریق بدون رقیق سازی قابل قبول است. در این صورت میتوان نصف ویال تریامسینولون را در سرنگ ۱ سی سی کشیده الباقی را نرمال سالین یا آب مقطر اضافه کرد که مجموع تریامسینولون در یک سی سی از محلول به ۲۰ میلیگرم برسد.

حداکثر دوز روزانه تریامسینولون ۸۰ میلیگرم بوده پس حداکثر میتوانیم تا دو ویال در روز از تریامسینولون استفاده کنیم.

سرنگ ۱تا ۳ سی سی با نیدل سایز ۲۷ و طول ۶ میلیمتر برای این تزریق از نظر راحتی کار ارجح میباشد.

فاصله زمانی تزریقات

در آوپسی آره آتا تزریقات هر ۴ هفته یا ماهیانه در نظر گرفته میشود.

این مدت زمانی در درمان اسکار کلوئید  هم همین مدت زمانی است.

عوارض جانبی

از عوارض جانبی رایج ذکر شده در طی تزریق  درمانی داخل ضایعه تریامسینولون، درد، آتروفی پوست و  فولیکول مو، telangiectasia، دپیگمانتاسیون یا هیپوپیگمانتاسیون پوست و احتمال ایجاد کوشینگوئید به دلیل جذب سیستمیک است. عارضه جانبی پوستی آتروفی زودگذر ولی مهم  است و با جلوگیری از تزریق زیاد دارو در هر محل تزریق، یا تزریق بیش از حد یا تزریق خیلی سطحی (داخل اپیدرم) می توان از این کار جلوگیری کرد. وجود آتروفی منجر به قطع درمان نمیشود.

تریامسینولون

ارزیابی اولتراسونیک آتروفی پوستی نشان داده که آتروفی زودگذر است و در نهایت ضخامت طبیعی پوست دوباره به دست می آید. آتروفی فولیکولهای مو گذراست و با غلظت های بالاتر تریامسینولون گزارش شده است. در صورت استفاده از تزریق در نزدیکی چشم، به عنوان مثال، هنگام درمان آلوپسی ابرو، خطر ایجاد آب مروارید و افزایش فشار داخل چشم به میزان اندکی وجود دارد.

مشاوره رایگان با کارشناسان زیباچه

شماره تماس‌ها جهت دریافت مشاوره رایگان

۸۸۷۱۰۸۹۳(۰۲۱)   (تا ساعت ۱۷)
۰۹۳۳۸۶۵۴۰۰۵   (تا ساعت ۲۰)
۸۸۷۰۹۸۱۹-۲۰(۰۲۱)   (تا ساعت ۱۷)


آدرس: تهران، یوسف آباد، پلاک ۲۵۵


     
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید . . .
     

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید